-متن کهن زیر را به نثر امروزی برگردانید.

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده. (گلستان سعدی)

نعمت های فراوان خدا مانند باران شامل خال همه شده و سفره ی نعمت بی پایانش همه جا پهن شده است.

بزرگی را پرسیدند که دل کی خوش بود ؟ گفت: آن وقت که او در دل ما بود.

از بزرگی پرسیدند کی انسان شادو خوشحال و سرزنده است؟ گفت آن زمان که ما به یاد خدا باشیم